Evre

 Bulutların arkasına sığınmadan duran Ay’ı seyrediyordum.

Kendime gidip geliyorum.

 Dolmayan Ay’ı izliyor, düşünüyor, biliyordum.

 Her evresini izlediğimi sanacağım ve bunda yanılacağım. Gördüğüm her evreyi beğenirim sanacağım.

 Koca bir boşluğa inanacağım. Ancak arkasında bambaşka şeyler saklamış olduğunu anlayacağım. Bir döngünün kurbanı mıydı? Yoksa döngünün kendisi miydi? Hep bunu sorgulayacağım. Bir nefesle hissedeceğim tüm soru işaretlerini ve havada uçuşan ateş böcekleriyle yakacağım o soru işaretlerinin ucunu

Sonrasında sonsuzluğa uğurlayacağım. Asacağım tüm kancaları buharla buluşacağım tüm bulutlara el sallayacagım.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Düşmüş denize

Oysa zaman

Saksı olmanın faydaları