Kaset ve yıldız

 Kafasında binbir kaset çalmakta.

Binbir müzik, binbir ezgi, binbir varoluş…

Her biri kafasının en içinde, karmakarışıklığın peşinde. Radyonun kapama tuşu bozuk. Kapanmıyor,o kaset susmuyor.

Her satır okuyuşunda tekrardan başa dönüyor.

Satırdaki kelimeler ve kasetteki melodiler birbirine karışıyor; bir karmaşa başlıyor, bir uyumsuzluktaki uyumluluk oluşuyor.

İstemiyor bunu, kaçıyor yıldızlara sığınıyor.

Yıldızlardan birini ona adadığını hatırlıyor “Birine bir daha bir yıldız adamayacağım.” Diyor çünkü her yıldız adadığı kişi yıldızın uçlarını kırıyor ya da tozlanmaya bırakıyor, parlatmıyor. Kendine her bu sözü verdikten sonra kendini birine daha yıldız adamışken buluyor ve bunu tekrar ve tekrar yapıyor.

Kasette gizlenmeye başlıyor o tizler ve yıldızlara kadar ulaşıyor.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Düşmüş denize

Oysa zaman

Saksı olmanın faydaları